Een paar jaar geleden werd het e-book gezien als de toekomst van de uitgeverswereld. Door deze draagbare elektronische apparaten, kon men hele boeken lezen zonder opeenhoping van een enorme collectie van haveloze paperbacks. Ondanks alle heisa, werden e-books geen groot succes. Nu wil een bedrijf de technologie naar het volgende niveau tillen.

Een paar jaar geleden werd het e-book gezien als de toekomst van de uitgeverswereld. Door deze draagbare elektronische apparaten, kon men hele boeken lezen zonder opeenhoping van een enorme collectie van haveloze paperbacks. Ondanks alle heisa, werden e-books geen groot succes. Nu wil een bedrijf de technologie naar het volgende niveau tillen.
 
Discovery Communications (het bedrijf achter Discovery Channel en TLC) heeft een Amerikaans patent voor een nieuwe e-book uitvinding. Hoewel Discovery niets loslaat over de details, beschrijft het patent het apparaat als ‘een nieuwe manier om boeken en andere tekstuele informatie te distribueren naar boekhandels, bibliotheken en consumenten’. Het patent is niet alleen voor de voor boeken ontworpen elektronische lezers, maar ook voor een geheel nieuw elektronisch bibliotheek systeem. Discovery vermeldt in het patent: ‘Niet sinds de introductie van Gutenbergs druktechniek van verplaatsbare letters, heeft de wereld aan het begin gestaan van een revolutie in de distributie van teksten. De definitie van het woord ‘boek’ zal in de nabije toekomst drastisch veranderen.’
 
Het nieuws van Discovery’s patent heeft zeker de oren van Amazon, de maker van de Kindle, een draagbaar elektronisch apparaat, dat de gebruikers ervan in staat stelt direct over de inhoud van boeken, tijdschriften en kranten te beschikken, doen spitsen. De Kindle werd anderhalf jaar geleden geïntroduceerd na een driejarige ontwikkelingsfase, en het heeft een weergave die dat van krantenpapier benadert. Het biedt ook een grote hoeveelheid boeken aan, waardoor gebruikers toegang hebben tot bijna 80 procent van de New York Times bestsellers (die elk $9.99 kosten om te downloaden). Op een toetsenbord kunnen lezers aantekeningen maken, teksten markeren en pagina’s kunnen markeren. De schaduwkant van de Kindle is z’n prijs van $399,-. Niet echt attractief voor lezers die gewend zijn boeken voor ongeveer $10,- te kopen of ze te lenen in de bibliotheek.
De grote vraag is echter of lezers hun papieren boeken willen omwisselen voor de elektronische variant. Deze vraag is tot nu toe onbeantwoord gebleven. Terwijl het e-book de boekenindustrie nog steeds niet in brand heeft gezet, hebben ze toch de verkoop exponentieel zien toenemen in de afgelopen jaren. Papieren boeken blijven bepaalde voordelen houden boven e-books. Ten eerste zijn ze duurzamer. Een paperback kun je bij wijze van spreken in het zand begraven en dat er vervolgens afvegen zonder enige schade. Terwijl dit een apparaat van $400,- zou verwoesten. Ten tweede blijven boeken de reflectie van een persoonlijkheid. Persoonlijke bibliotheken herinneren mensen aan de boeken die ze hebben gelezen en die ze altijd weer ter hand kunnen nemen – net als platen- en filmverzamelingen.
 
Toch, bieden e-books intrigerende mogelijkheden. Zeker is dat ze lezers de mogelijkheid bieden nieuwe boeken in een paar minuten te bestellen, terwijl ze in bed liggen of in de trein zitten. Ook besparen ze ruimte en papier. Voor reizigers is het e-book veel handiger dan het rondslepen van een dozijn paperbacks of het steeds opnieuw kopen van een uitgave in de stationskiosk of op het vliegveld, wat weer meer gewicht met zich meebrengt. Bij e-books is de inhoud altijd present, is de hoeveelheid minimaal en is het ermee reizen simpel. Tenslotte komt het wijdverbreid accepteren van e-books eropneer of de voordelen van de nieuwe techniek die van de oude zullen overtreffen. In ieder geval moeten e-books goedkoper worden en moet de in bibliotheken en boekhandels aanwezige literatuur ongelimiteerd beschikbaar zijn. Misschien wordt Discovery het bedrijf dat dit gaat waarmaken.

Hoe vaak heb je naar je je niet overweldigt gevoeld door je boekenvoorraad? Bovendien worden we gebombardeerd met steeds meer geschreven informatie in de vorm tijdschriften, rapporten, e-books, kranten en allerlei studies. De stroom leesvoer lijkt nooit te stoppen.

Hoe vaak heb je naar je je niet overweldigt gevoeld door je boekenvoorraad? Bovendien worden we gebombardeerd met steeds meer geschreven informatie in de vorm tijdschriften, rapporten, e-books, kranten en allerlei studies. De stroom leesvoer lijkt nooit te stoppen.
 
Al deze informatie heeft ervoor gezorgd dat snellezen een noodzaak is geworden voor degene die niet achter wil blijven. Sneller iets lezen en het vergroten van het bevattingsvermogen bij jezelf is eigenlijk een verplichting geworden voor de moderne mens.


Evelyn Wood heeft het snellees-concept al in 1959 ontwikkeld. Heden ten dage is er een grote hoeveelheid van verschillende soorten technieken beschikbaar voor een ieder die deze vaardigheid onder de knie wil krijgen. Er zijn cursussen, boeken, audio programma’s en computerlessen die tegemoetkomen aan iedere soort van leermogelijkheid op het gebied van snellezen. Gewoon een kwestie van googlen op de juiste zoekterm.
 
Toch is het wel handzaam om met vijf snelle stappen alvast je leessnelheid en opneemvermogen van teksten te vergroten:
 
1. Leesvoorbereiding – maak even tijd op een plek zonder veel afleiding. Nestel jezelf in een comfortabele stoel en kijk of je je kunt concentreren op een te lezen tekst. Als je merkt dat je dit moeite kost, sluit dan je ogen, en haal een paar keer diep adem. Als dat niet werkt en je wordt nog steeds afgeleid, stop dan met lezen. Probeer het een andere keer opnieuw.
 
2. Bekijk het te lezen materiaal eens goed. Vraag jezelf af waarom je juist dit boek leest. En vraag je ook af wat je van deze tekst kunt leren. Blijf altijd kritisch in je leeskeuze. Volg je interessegebieden zoveel mogelijk.
 
3. Lees altijd eerst het voorwoord en de eerste zin van ieder hoofdstuk of paragraaf. Probeer vast te stellen wat de kern van het te lezen stuk is, welke richting de draad van het verhaal opgaat. Vaak hoef je een bladzijde of enkele bladzijde niet eens te lezen omdat de eerste paar zinnen genoeg is voor wat gaat volgen. Je weet in feite al wat er gaat volgen, spring daarom snel van alinea naar alinea voor een korte check.
 
4. Lees zo actief als mogelijk. Dat betekent dat je de belangrijke gedeeltes onderstreept met potlood en desnoods hele tekstgedeelte markeert. Je moet erachter komen wat je wel en niet begrijpt van een tekst. Maak daar aantekeningen van.
 
5. Breng wat je leest in verband met wat je weet. Dat zal alles een samenhang geven en je helpen te onthouden wat je leest.
Conclusie. Snellezen is een vaardigheid die je je in de loop van de tijd kunt eigen maken. Al oefen je maar 15 minuten per dag dan zie je al resultaat

Lezers die moeite hebben met een tekst moeten een aantal obstakels overwinnen die, wanneer ze daar niet in slagen, een enorme hindernis kunnen worden. Dit geldt zowel voor degene die leesmoeilijkheden heeft als z’n opvoeders (ouders, leerkrachten, etc.) Hieronder een opsomming van deze hindernissen.

Lezers die moeite hebben met een tekst moeten een aantal obstakels overwinnen die, wanneer ze daar niet in slagen, een enorme hindernis kunnen worden. Dit geldt zowel voor degene die leesmoeilijkheden heeft als z’n opvoeders (ouders, leerkrachten, etc.) Hieronder een opsomming van deze hindernissen.
 
1. De Ervaring van een Lezer.
 
Tien tegen één dat een met de tekst worstelende lezer niet veel leeservaring heeft. Er is een grote ongelijkheid in de hoeveelheid lees(voorlees)ervaring die kinderen hebben wanneer ze voor het eerst naar school gaan: sommigen hebben geen enkele ervaring met boeken, terwijl anderen meer dan 1000 uur van kwalitatief hoogwaardige leeservaringen hebben met hun ouders. Kinderen die geen enkele omgang met boeken hebben gehad weten bijvoorbeeld vaak niet eens waar een boek begint, welke leesrichting de tekst heeft en waar het boek eindigt. Kinderen zonder boekervaring hebben waarschijnlijk geen lezende ouders, dus zien ze lezen niet als een alledaagse activiteit waar ze plezier aan kunnen beleven. Met het verstrijken van de tijd, neemt het verschil in de hoeveelheid leeservaring dat een met zichzelf worstelende lezer heeft alleen maar toe.
 
Oplossing: Meer contact met boeken voor, gedurende en na school. Maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan omdat sleutelfiguren als ouders de beginnende lezer de helpende hand moeten toesteken.
 
2. De Strijd om Zelfvertrouwen.                                                                        
 
Met de tekst worstelende lezers schamen zich er vaak voor samen met leeftijdgenoten te lezen omdat ze niet net zo goed kunnen lezen. Ze zijn het mikpunt van kritiek, grappen, en geplaag wanneer ze hun leeftijdgenoten iets voorlezen, dit mijden ze dus als de pest. Ze willen vaak met opzet de klas uitgestuurd worden wanneer het leesuurtje nadert. Wanneer ze een leesbeurt krijgen, doen ze vaak net alsof ze extra veel moeite hebben met de tekst omdat ze uit ervaring weten dat een ander het dan overneemt. Als ze er toch inslagen iets hardop voor te lezen, zijn ze meer geobserdeerd over het klinken van hun eigen stem in het klaslokaal dan dat ze de betekenis van de tekst doorgronden.                                                                                            
Oplossing: Laat slecht lezende leerlingen een-op-een oefenen met een leraar of een leeftijdgenoot, die ze dan positieve feedback kan geven. Laat ze vantevoren een voor te lezen tekst oefenen thuis. Instrueer de klas stil te zijn wanneer een leerling iets voorleest, zodat deze zich helemaal op de tekst kan concentreren.
 
3. De Motivatie Strijd.                                                                                                                             
Wanneer een student of leerling zichzelf als een slechte lezer of niet-lezer ziet, dan zijn ze ook niet gemotiveerd dit te veranderen. Ze zien er helemaal geen heil in om te leren lezen. Als er geen intrinsieke of extrinsieke motivatie is te gaan lezen, dan geven ze dit volledig op. Mensen die moeite hebben met lezen hebben een defaitistische neiging ten op zichte van lezen omdat ze al voor zichzelf besloten hebben dat ze toch niet kunnen lezen. Studenten zijn niet geinteresseerd in lezen omdat ze het toch niet lukt om een boek uit te lezen. Lezen wordt zo steeds meer als negatieve activiteit gezien dus gaan ze zich richten op andere activiteiten waar ze wel goed in zijn (bijvoorbeeld sport).
 
Oplossing: Geef de zwoegende lezer veel goede redenen om te leren lezen. Laat ze bijvoorbeeld de beroepen zien waarvoor goed kunnen lezen noodzakelijk is om maar te zwijgen van de voordelen voor hun schoolloopbaan. Voor met een tekst zwoegende lezers is het belangrijk dat ze succes ervaren – dat is de intrinsieke motivatie – in het veelvuldig lezen van een tekst. Doeleinden dienen door leraren zo gezet te worden dat ze ook haalbaar zijn op de korte termijn. Voor weer andere studenten met leesmoeilijkheden zal extrinsieke motivatie werken. Een leraar zou ze bijvoorbeeld een kleine beloning kunnen geven als ze een bepaald leesdoel bereikt hebben. Maar het is wel belangrijk dat er van het extrinsieke naar het intrinsieke wordt bewogen omdat de laatste op den duur meer gewicht in de schaal leggen.
 
4. De Stijd om het Bevattingsvermogen.
 
Veel met een tekst worstelende lezers zijn in staat zonder problemen de inhoud te ontcijferen, maar ze hebben geen idee waar deze inhoud over gaat. Ze kunnen heel goed algemene vragen over de tekst beantwoorden, maar kunnen geen vragen beantwoorden die een hoger nivo van kennisinhoud vergen.
Oplossing: Goede lezers kunnen snel de betekenis van een tekst doorgronden – ze lezen, ze vragen zich af, ze interpreteren, ze hebben zelf-controle, ze verduidelijken, oordelen, voorspellen, ze doen alles dat iemand met leesmoeilijkheden niet doet. De oplossing is de met een tekst worstelende lezer alle lees-strategieën te leren die goede lezers gebruiken. Wat eigen is aan goede lezers is een raadsel voor slechte lezers. Ze moeten de gelegenheid krijgen deze lees-strategieën te leren.

Conclusie: Iedere lezer die moeite heeft met het lezen van een tekst is uniek. Er zijn veel redenen waarom iemand niet goed kan lezen. Ze kunnen een leerachterstand hebben of gebukt gaan onder een slechte thuissituatie. Wat het ook is, probeer als leraar of als leeftijdgenoot je de moeilijkheden die iemand met het lezen van een boek of tekst kan hebben in te beelden en sta ze zoveel mogelijk bij in het overwinnen van die moeilijkheden. Iemand die goed kan lezen is beter opgewassen tegen het leven. Onderschat niet het belang hiervan. Angst en haat komen maar al te vaak voort uit ongeletterdheid.

Er zijn twee specifieke doelstellingen waar schrijvers naar streven als ze hun woorden toevertrouwen aan papier. Beide doelstellingen behelzen de interesse op te wekken van de lezer.


Over de betrokkenheid van lezers?
 
Er zijn twee specifieke doelstellingen waar schrijvers naar streven als ze hun woorden toevertrouwen aan het papier. Beide doelstellingen behelzen de interesse op te wekken van de lezer.
Bij het schrijven van fictie, wil de auteur dat de lezer zo diep opgaat in het verhaal, dat ze beiden zowel tevreden zijn als triest wanneer het verhaal eindigt.
Bij het schrijven van non-fictie brengt de schrijver de details van z'n onderwerp op een zodanige wijze met elkaar in verband dat de lezer geïnteresseerd raakt in het onderwerp en meer wil weten, dus leergierig wordt.
Actieve Deelname, is de term die het meest toepasbaar is voor het beginsel van lezerbetrokkenheid. Wanneer een consument een boek zoekt dan kijken ze naar dingen als de kaft, kleurenschema’s. Ze willen net genoeg informatie zodat ze in staat zijn hun keuze in minder dan 30 seconden te maken: kopen of niet kopen! Als de lezer eenmaal het boek in z’n handen heeft dan snakken ze er als het goed is naar om een actieve deelnemer in het werk te worden. Ze willen zich met de karakters identificeren en op- gaan in het verhaal. Ze willen desnoods tot diep in nacht wakker blijven, zichzelf verliezend in de wereld die de schrijver voor ze op papier zette. Ze willen gewoon weten of de schrijvers ze weet te overrompelen met z’n werk.
Het is mogelijk voor zowel Actieve Lezers als Actieve Kennisverzamelaars, om het geschreven woord met een aangeboren nieuwsgierigheid te benaderen. Als dit zo is dan is het merendeel van het werk, voor wat betreft lezen en of leren, al gebeurd.
Wanneer iemand een boek koopt met het idee dat de schrijver ervan indruk op hem moet maken, maar hij er ondertussen slechts op uit is om zwakheden in het verhaal te ontdekken, dan zullen ze nooit aan het echte lezen van een werk toekomen. Schrijvers moeten hun lezers over deze eerste drempel van argwaan heen zien te helpen. Hoe beter de schrijver, des te meer ze erin slagen van lezers actieve participanten te maken.